در جواب دخترم که پرسید:" چرا مرا به دنیا آوردی؟ "

 

زیرا  سال های جنگ بود

و من نیازمند عشق بودم

برای  چشیدن طعم آرامش.

 

زیرا بالای سی سال داشتم

و می ترسیدم از پژمردن

پیش از شکفتن و غنچه دادن.

 

زیرا طلاق واژه ای ست

تنها برای مرد و زن

نه برای مادر و فرزند.

 

زیرا تو هرگز نمی توانی بگویی:

"مادر سابق من"

حتی وقتی جنازه ام را تشیع می کنی.

 

و هیچ چیز،

هیچ چیز در این دنیا نمی تواند

میان مادر و فرزند جدایی افکند

نفرت یا مرگ حتی  .

 

و تو بیزاری از من

زیرا تو را به دنیا آورده ام

تنها به خاطر ترسم از تنها ماندن

 

و هرگز مرا نخواهی بخشید

تا  زمانی که خود فرزندی به دنیا آوری

ناتوان از تاب آوردن خاکستر سوزان

                                         رویاها و آرزوهای دور و درازت...

 

 

                                                                            فریده حسن زاده-مصطفوی