وقتی هستی
در دلم قیامتی ست
و تمامی ابنای بشر
به تماشای تو برمی‌خیزند
قامتی که زمین را
از ساق‌های گندمی‌
تا شانه‌ی آسمانی‌ات
بالا می‌برد
آمدنت همیشه
قیامتی ست
بلندبالا!
ای تیک تاک نبض!
ای لنگرِ بودن!
بودن چه بیهوده ست
اگر قیامتی نباشد
و من بار دیگر
تو را نبوسم ننوشم نبینم...
چه بیهوده ست اگر قیامتی نباشد
تا در سکوت
دست‌های تو را بگیرم
و به ابدیت نگاهت
لبخند بزنم.

                                          عباس معروفی

تو نیستی اما من برایت چای می ریزم
دیروز هم نبودی که برایت بلیط سینما گرفتم
دوست داری بخند دوست داری گریه کن
و یا دوست داری مثل آینه مبهوت باش
مبهوت من و دنیای کوچکم دیگر چه فرق می کند باشی یا نباشی
من با تو زندگی می کنم!

                                                                                                   رسول یونان

تن‌َت
به دشتِ گل‌های وحشی‌ می‌ماند:
معطَّر و ناشناخته.
بوسه‌ام
هرجا که می‌نشیند
پروانه‌ای از خواب می‌پرد!

                                     رضا کاظمی

می‌روی
بی‌آن‌که بدانی میانِ سینه‌اَت
دلِ من است که می‌تپد!

                                        رضا کاظمی

به‌وقتِ تنهایی:
مَرد، زیرِ باران سیگار می‌کشد
زن، پشتِ پنجره.
اما، نه بارانْ مهم است،
نه مرد، نه پنجره، نه زن.
مهمْ
تنهایی است، که دود می‌شود!

                                                    رضا کاظمی

نه خاک و نه آسمان
هیچ نمی‌خواهم،
تنها، فرشته‌ای
که گرمای دستانِ حریرش
پیشانیِ تَب شکسته و سرد تو را
لمس کند،
و یاخته‌های منجمد تن‌اَ‌ت
جانِ دوباره بگیرند:
برخیزی، لب‌خند بزنی وُ
به دیدار مادربزرگ برویم.

این‌جا، هوا سوزِ غریبی دارد
و بوی سردِ کافور
دهانم را تلخ می‌کند.

نه زمین، نه آسمان
هیچ نمی‌خواهم،
تنها، تو را
که بلند شوی، بگویی: برویم.
برویم «پارک شهر» را
هفت بار دور بزنیم
سرمان که گیج رفت، بنشینیم جایی
بستنی سفارش بدهیم
و با خنده‌های همیشه‌ی تو
راه‌مان را بکشیم تا خانه.

این‌جا، هوا سوزِ غریبی دارد
تو با چشم‌های بسته نگاهم می‌کنی
و من
چشم به آسمانی که نمی‌بینم
فرشته‌ای را صدا می‌زنم
تا با گرمای دستان حریرش بیاید و...

                                                رضا کاظمی

شلاق زدن ندارد
اسبی که در راه مانده.
یا ماشه را در دهان‌َش بِچِکان
یا کنارش بمان - بمیر!

                                       رضا کاظمی

پاييز آمده
از نوبرانه‌ي لب‌هات
اناري شكفته مي‌خواهم؛
مرا ببوس!

                                      رضا کاظمی

شب‌ها
از خیال تو خوابم نمی‌برد
روزها
از فکر اجاره‌خانه.

زنده‌گیِ سگی که می‌گویند یعنی همین!

                                                       رضا کاظمی

برای با تو ماندن

قفل سکوتت را باید باز کنم؛ اما

کلید همیشه دست تو است!


                                 رضا کاظمی

فراموش‌خانه‌ای بیش نیست جهان.

از آستانه که می‌گذری
بسته می‌شود پشتِ سرت
دری که به خوش‌آمد
چارتاقِ لب‌خند بود.

 

                             رضا کاظمی

انار، فصل ندارد

هر وقت تو بخندی

می‌شکفد!

 

                    رضا کاظمی

رنگ سرخ
می‌تواند بنشیند بر درخت انار
لب‌های تو
یا
پیراهنِ پاره‌پاره‌ی یک سرباز

هیچ اتفاقی نمی‌افتد
ما 
عادت داریم
ندیده‌ای؟!
همان انگشت که ماه را نشان می‌داد
ماشه را کشید
ندیده‌ای؟!
که از تمام آدم‌برفی‌ها
تنها
لکه‌ای آب مانده بر زمین

دود،فقط نام‌های مختلفی دارد
وگرنه سیگار من و خانه‌های خرمشهر
هر دو به آسمان رفته‌اند

                                                 گروس عبدالملکیان

می‌خواهم تو را بکشم
اما
چاقو را در سینه‌ی خود فرو می‌کنم
نمی‌دانم
تو کشته خواهی شد
یا من؟
                                        

                                       گروس عبدالملکیان

 از سر عادت نیست

که وقتی می‌روی

تا دم در همراهی‌ات می‌کنم

و بعد تا آخرین چشم‌انداز

تا جایی که سر می‌چرخانی لبخند می‌زنی

مبهوت راه رفتنت می‌شوم باز

آخر

چیزی از دلم کنده می‌شود

که می‌خواهم با چشم‌هام نگهش دارم

لعنت به رفتنت

که قشنگ می‌روی

از سر عادت نیست

که هیچوقت باهات خداحافظی نمی‌کنم

عشق من!

رفتنت

همیشه یعنی برگشتن

از سر عادت نیست

که وقتی برمی‌گردی

حتا موهای سرم می‌خندد

هیچ چیزی دل‌انگیز‌تر از برگشتنت نیست

نارنجی!

تو که نمی‌دانی

وقتی برمی‌گردی

دنیا پشت سرت بی‌رنگ می‌شود.

 

                                          عباس معروفی

حتا یک نفر در این دنیا
شبیه تو نیست
نه در نفس کشیدن
نه در نفس نفس زدن
و نه از قشنگی نفس مرا بند آوردن
می‌بینی؟
پروردگار عالم
وقتی تو را می‌آفرید
هرچه عطر نارنج داشت
ریخت توی تن تو
بخشید به موهات
و تو تنهای بی‌همتای من شدی.

 

                                            عباس معروفی