تن‌َت
به دشتِ گل‌های وحشی‌ می‌ماند:
معطَّر و ناشناخته.
بوسه‌ام
هرجا که می‌نشیند
پروانه‌ای از خواب می‌پرد!

                                     رضا کاظمی