مست
از کهن باده ی رنج
سجده کردم
 درد انسان را
 در پای هبوط
آنجا که سقوط
 از بام بلند باورها
 بلور یقین را
در تقدس شک
 می شکند
 و خواب خوش را
 در هجوم تردید

                    ناهید عباسی